İslam oluşumlarının yansımalarına dikkatli bakarsak her peygamber geldiği topluma günün şartlarında en iyisini getirmek istemiş. Peygamberler de insan gibi şaşar beşer. Problem onlarda değil günün şartlarında. Hz. İbrahim misalini vereceksem İbrahim toplumun etiğini aşarak çocuğunu öldürmeye götürüyor. Topluma söylese toplum onu cezalandıracak yani her zaman mutlak boyut insan ettiğini aşar. Cahiller bunun kılıfını uydursalar da aklı ile düşünen insan bulur. Geçmişte o günün toplumu akıl evrimi ile bugün ahlaklı hatta etik olmayabilir. Aslında o devirde yaşayan insanın suçu yok insan daima evrimleşiyor. Bugün bilim, teknoloji vs. bize çok şey anlatıyor. İnsan merakının sonu yok. Bin sene sonrakiler için bugün bizim ahlak yasalarımız, söylemlerimiz ahlak olmayacak gelecek için. Demek istediğim İslam da insan da evrimleşiyor. Mutlak yok. Eski devirlerde kölelik vardı. Ahlaklı olmak köle sahibinin köleye iyi davranmasıdır. Bugün köle satın almak evrensel insan hakları açısından yasak. Yani her devir iyiyi kötüyü önündeki dünya için belirler. Ama önümüzdeki dünya sürekli değişiyor. Dün adı bile olmayan hayal bile edilmeyen bir olgu bugün dünyada mevcut. O zaman o olgular çerçevesinde dürüstçe insan koşulları geliştirmek lazım. Çünkü bütün insanlar kutsaldır.
